اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی ADHD

نگاهی اجمالی بر اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی ADHD

اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی (ADHD)، یکی از رایجترین اختلال های روانشناختی کودکان است که در ۳۰ تا ۴۰ درصد مراجعان به مراکز مشاوره کودک گزارش شده است. این اختلال برای درصد قابل ملاحظه ای از مراجعان به مراکز درمانی بزرگسالان نیز گزارش شده است.

افراد دارای این اختلال، معمولا مجموعه ای از نشانه ها را دارند که اختلال نارسایی توجه یا بیش فعالی-تکانشگری و یا ترکیبی از هر دو را شامل می شود. در افراد با اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی، ترکیبی از نشانه ها وجود دارد. به همین دلیل به عنوان اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی نوع مرکب تعریف می شود.

نشانه های نارسایی توجه

نشانه های نارسایی توجه که در کودکان با اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی دیده می شود، شامل اشتباه کردن از روی بی دقتی و بی سازمانی است. این کودکان در گوش کردن به دیگران، پیروی از دستورها و تکمیل تکالیف مشکل دارند. آنها اغلب از تکالیفی که نیاز به توجه طولانی مدت دارد، اجتناب می کنند، فراموشکار هستند و در طول فعالیت ها به راحتی حواسشان پرت می شود.

نشانه های بیش فعالی و تکانشگری

نشانه های بیش فعالی و تکانشگری عبارتند از: ناآرامی، بی قراری و مزاحم دیگران شدن. این کودکان وسط حرف دیگران می پرند یا بی اختیار و به طور نامناسب اظهارنظر می کنند. همچنین آنها در صبور بودن و به آرامی بازی کردن مشکل دارند. کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، بیش فعالی یا تکانشگری را به عنوان ویژگی اصلی تشخیص اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی می دانند.

منبع:

برگرفته از کتاب:
اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی در کودکان و بزرگسالان، راهبردهای نوین در ارزیابی و درمان. نوشته س. کیت کانرز و جولیت ال. جت، ترجمه دکتر حمید علیزاده و قربان همتی علمدارلو، صدیقه رضایی. نشر دانژه.